Saðlýklý bir yaþam sürmemize engel olabilecek ortamlardan korunmak için yapýlan tüm uygulamalar ve temizlik iþlemlerinin geneline hijyen denilmektedir.
Elbetteki her birey kendi temizliðinden ve bakýmýndan sorumludur. Bu durumda çocuklar tabiki istisna kabul edilmektedirler. Çocuklarýn hijyen ve bakýmý anne ve babaya aittir.Çocuk yaþlarda anne, baba veya öðretmenler tarafýndan çoðu zaman bizzat yapýlarak öðretilen temizlik uygulamalarýnýn, çocukluktan sonra bireyin kendisi tarafýndan yapýlmasý gerekmektedir. Örneðin; tuvaletten sonra ve yiyeceklere dokunmadan önce ellerin yýkanmasý bir alýþkanlýk olmalýdýr. Her gün yapýlan iþler arasýnda banyo yapma bir baþka temizlik uygulamasýdýr.
Temizliðin sadece görünür kirlenme olduðunda yapýlmasý yeterli deðildir. Örneðin; uykudan uyanýnca yüzün yýkanmasý, çamaþýrlarýn deðiþtirilmesi, gündelik temizlik uygulamalarýdýr.
Su ve sabun olmadan temizlikten bahsetmek olasý deðildir. Geliþmiþ toplumlarda kiþisel temizlikte en fazla kullanýlan malzemelerin baþýnda su ve sabun gelmektedir. Bunun yaný sýra banyo süngerleri, lifleri, diþ fýrçalarý, el ve ayak temizliði ile vücut temizliðinde kullanýlan fýrçalar, týrnak makasý ilk akla gelen temizlik araçlarýdýr. Bunlarýn tümü baþkalarýyla paylaþýlmamasý gereken, kiþisel temizlik araçlarýdýr.
Baþta kiþinin kendi saðlýðý olmak üzere, baþkalarýnýn da saðlýðýný korumanýn en önemli aracý temizliktir. Sadece beden temizliði deðil, kullanýlan her þeyi ve her ortamý temiz tutmak da temiz olmanýn gereðidir.